Al zolang ik me kan herinneren, kijk ik naar de wereld door een lens. Wat als kind begon als onbevangen spelen en ontdekken, groeide door de jaren heen uit tot mijn grootste passie. Vandaag de dag ben ik 22 jaar, woon ik samen met mijn vriend en onze twee katten in Echt, en is de camera nog steeds onafscheidelijk van wie ik ben.

Fotografie is voor mij namelijk veel meer dan alleen het maken van een mooi beeld; het is mijn manier om herinneringen vast te houden, precies zoals ze op dat moment voelen. Die liefde voor echtheid loopt als een rode draad door mijn werk, vooral wanneer ik met kinderen en gezinnen werk. Mijn achtergrond en ervaring als onderwijsassistent hebben me geleerd hoe essentieel rust en vertrouwen zijn om iemand zich echt op zijn gemak te laten voelen. Daarom creëer ik tijdens een shoot een plek waar kinderen vooral zichzelf mogen zijn. Zonder druk en zonder hoge verwachtingen, want juist in die volledige vrijheid ontstaan de allermooiste, meest pure momenten.

Mijn stijl laat zich het best omschrijven als rustig en dromerig. Ik zoek niet naar de geposeerde perfectie, maar naar de echte verbinding: een veelzeggende blik, een zachte aanraking of die ene onbewaakte lach tussendoor. Het zijn die kleine details die samen het echte verhaal vertellen. Wat mij het meest raakt aan mijn vak, is de waarde die een foto pas later krijgt. Wat vandaag een heel gewoon moment lijkt, wordt morgen een herinnering om te koesteren. Samen leggen we beelden vast die niet alleen nú mooi zijn om naar te kijken, maar die je over vele jaren nog steeds even mee terugnemen naar dat warme gevoel van toen.